2009-02-10 08:25:11
Nigdy nie przepadałam za bardzo za towarzystwem innych ludzi. Byłam tak zwanym odludkiem. Ludzie zawsze dziwnie na mnie patrzyli, ale nie przejmowałam się tym zbytnio. Przeżyłam tak szkołę średnią i studia, kiedy jednak poszłam do pracy, okazało się, że
integracja jest niezbędna. Taka była filozofia wyznawana przez moje kierownictwo. Ponieważ jakoś na życie zarabiać trzeba, a sama praca była dla mnie bardzo satysfakcjonująca, musiałam w mniejszym czy większym stopniu się podporządkować. Bardzo popularne w mojej firmie były
wyjazdy integracyjne. Skoro niezbędna była
integracja, wyjazdy stały się dla mnie koniecznością. Pierwszy z nich był dla mnie katastrofą. Przez tyle lat stroniłam od ludzi, że w sytuacji, w której zmuszona byłam mnóstwo czasu spędzać z ludźmi całkowicie dla mnie obcymi i do tego spędzać ten czas aktywnie, czułam się niezbyt komfortowo. Ale okazało się, że...